Leven met

Vertel je diagnose op jouw manier

Vertellen dat je longkanker hebt, kan een grote stap zijn. Daarom kan het helpen om je vooraf voor te bereiden.

Maak een lijst van de mensen die je wil informeren. Begin bijvoorbeeld met je partner, familie en goede vrienden. Zij kennen je goed en kunnen je vaak al vanaf de eerste dag ondersteunen. Daarna kan je beslissen of en wanneer je ook collega's, buren of kennissen op de hoogte brengt.

Denk vooraf na over wat je wil vertellen. Misschien wil je met sommige mensen praten over je behandeling, prognose of gevoelens, terwijl je anderen alleen over je diagnose wil informeren.

Kies het juiste moment. Zoek een rustige plaats en een moment waarop jij je klaar voelt om het gesprek aan te gaan. Onthoud dat alle emoties begrijpelijk zijn. Ook de mensen aan wie je het vertelt, kunnen verdrietig, boos of geschrokken reageren. Geef hen de tijd om het nieuws te verwerken en laat weten dat hun steun belangrijk voor je is.

Hoe vertel je het aan je kinderen?

Wanneer je als ouder de diagnose longkanker krijgt, vraag je je misschien af hoe je dit aan je kinderen vertelt en hoe je hen zo goed mogelijk kan begeleiden.

Elke gezinssituatie is anders en elk kind reageert op zijn eigen manier. Toch is het in het algemeen goed om kinderen te betrekken bij wat er gebeurt. Eerlijke informatie, aangepast aan hun leeftijd, kan helpen om onzekerheid en fantasieën te voorkomen.

Meer informatie en praktische tips vind je op:

Stichting tegen Kanker: Kanker... hoe vertel ik dat aan de kinderen?

Allesoverkanker.be: Als je als ouder ziek wordt. Met kinderen praten over kanker.

Kankerspoken – Stichting Verdriet door je hoofd.

Brochure van de Belgische Vereniging voor Psycho-Oncologie over praten met kinderen wanneer een ouder kanker heeft.

Intimiteit en seksualiteit

De fysieke en emotionele gevolgen van longkanker en de behandeling kunnen een invloed hebben op je intimiteit en seksleven. Dat is voor iedereen anders.

Je zelfbeeld en zelfvertrouwen kunnen veranderen door bijvoorbeeld gewichtsverlies of -toename, haaruitval, littekens of een katheter. Ook gevoelens van angst, verdriet of depressie kunnen ervoor zorgen dat jij of je partner minder behoefte heeft aan seksualiteit.

Daarnaast kunnen vermoeidheid, pijn, misselijkheid, erectieproblemen, problemen met ejaculatie, vaginale droogte of pijn tijdens het vrijen je seksleven beïnvloeden. Ook een ziekenhuisopname of intensieve behandeling kan ervoor zorgen dat er minder ruimte is voor intimiteit.

Praat hierover met je partner. Dat is niet altijd gemakkelijk, maar open communicatie kan misverstanden voorkomen. Wanneer dit moeilijk is, kunnen een psycholoog of seksuoloog jullie begeleiden, individueel of als koppel.

Tijdens seksuele contacten of orale seks kan het belangrijk zijn om bescherming, zoals een condoom, te gebruiken. Zo bescherm je jezelf en je partner tegen seksueel overdraagbare aandoeningen en een mogelijke blootstelling aan restanten van chemotherapie.

Wil je meer weten? In de brochure 'Kanker en intimiteit' van Stichting tegen Kanker vind je uitgebreide informatie en praktische tips.